Van Melick - Uitgestelde Vernieuwing

ISBN
   

Soort boek
Hardcover

<p><strong>Henri</strong> <strong>Ritzen</strong> (1892 - 1976) was een Nederlandse kunst<strong>schilder</strong>. <strong>Ritzen</strong> is onder andere bekend geworden door het <strong>schilder</strong>en van landschappen en stillevens. </p> <p>De schilder Henri Ritzen debuteerde in 1935 met een schilderijententoonstelling in het gemeentehuis van Schinnen. Vanaf die eerste tentoonstelling verschenen uitgebreide berichten over zijn werk in de Limburgse kranten. Met de eerste stukken was de toon gezet. Waar de ene recensent sprak over 'onbevangen zwier' en 'milde sfeer', heette het bij de ander 'romantisch' en 'rijke, weelderige perspectieven".</p> <p> Harrie Ritzen was toen 42 jaar: een man in de kracht van zijn leven, gezinshoofd, middenstander patroon van een bekend schildersbedrijf in Schinnen en omgeving, amateur-toneelspeler, leraar reclametekenen op de avond-LTS te Sittard, kerkmeester en zeer actief in de dorpsgemeen-schap. Zijn tekentalent had zich al op jonge leeftijd gemanifesteerd en hij volgde voor zover de tijd het toeliet lessen aan de tekenschool van Roermond en aan de in 1926 opgerichte Middel-bare Kunstnijverheidsschool (de Academie) te Maastricht, waar toentertijd bekende kunstenaars als Jos A. Postmes en Henri Jonas doceerden en hun invloed deden gelden. Deze leermeesters bepaalden de richting waarin de schildersleerling zich zou ontwikkelen: behoudend modern. Dat is op ingetogen wijze objecten en verhoudingen vervormen, de zichtbare werkelijkheid niet uit het oog verliezend; en spelen met licht, afgewend van technische en politieke ontwikkelingen in een verstedelijkte wereld. Zijn doeken toonden Zuid-Limburg zoals het werkelijk was, bevonden de toenmalige kenners. Ze werden gezien als uitingen van Limburgs volksgevoel en diepe religiositeit.</p> <p> Ondanks teken- en schildercursussen ontwikkelde Henri Ritzen zich als autodidact. Leeftijd, werk, en vooral dus tijdgebrek, stonden voortgezette opleiding en studie in de weg nog meer redenen dat de actuele discussie over ontwikkelingen in de kunst en over de recente kunsthistorie aan hem voorbijging. Het fundamentele vraagstuk over verschijning en zin van schilderkunst in een door techniek gedomineerde tijd, zoals dat in avantgarde en modernisme aan de orde werd gesteld, kon daarom geen invloed op zijn werk hebben. Op zichzelf weer een reden dat moderne, internationaal geori?nteerde critici zijn schilderijen links konden laten liggen. De Schinnense schilder zag pas op hoge leeftijd de vergaande consequenties van de 'nieuwe' Inzichten voor zijn werk.</p>